Στη Βάρη η παρέα μας, για το Κύπελλο Φιλίας του Respect Cup με παρόν
όσους μάχιμους. Δεν έλειψε και ο Μιλιώρης που βρίσκεται σε περίοδο
ανάρρωσης. Σε συναντήσεις των είκοσι λεπτών το τμήμα μας είχε να
αντιμετωπίσει την Δάφνη Φαλήρου, Σούρμενα και τον Απόλλωνα Σμύρνης. Η
σπαζοκεφαλιά του coach να δώσει χρόνο συμμετοχής σε όλα τα παιδιά μάλλον
βρήκε την λύση με σταθερούς τους Τσελέντης και Γρούτσος στην άμυνα και
της συχνές αλλαγές παικτών αλλά και θέσεων κατά τη διάρκεια των
αναμετρήσεων. Ο Αετός στα δύο πρώτα παιχνίδια αν και εμφανώς ανώτερος,
δεν κατάφερε να σκοράρει αλλά ούτε και δέχτηκε γκολ από τους αντιπάλους
που υποχρεώθηκαν σε μία διαρκή άμυνα. Στο τελευταίο παιχνίδι με τον
Απόλλωνα οι μικροί μπήκαν πιο αποφασισμένοι αφού τα Σούρμενα με δύο
ισοπαλίες και μία νίκη είχαν καπαρώσει την πρώτη θέση. (θυμίζω ότι
περνάνε στα προημιτελικά οι δύο πρώτες ομάδες και οι δύο καλύτερες
τρίτες).
Και σε αυτή την εικοσάλεπτη αναμέτρηση οι Αετοί ήταν ελαφρώς καλύτεροι αλλά το γκολ άργησε να μπει. Ο Γρούτσος που μετά από αλλαγές που έκανε ο κος Αγγελάκης, με εντολή του βγήκε μπροστά δέχτηκε μία μπάλα από τον Χύκα και εκτέλεσε εύστοχα στο 12`. Δεν άργησε η απάντηση των αντιπάλων για το 1-1 στο 15`. Δεν είχε πει η ομάδα μας όμως την τελευταία λέξη. Ο Μιλλόσι βρέθηκε με την μπάλα μπροστά από τον τέρμα και έγραψε το 1-2 στο 17`. Τους πανηγυρισμούς για αυτό το γκολ επισκίασε ο τραυματισμός του σκόρερ που έπεσε άτσαλα μετά από το γκολ και δύστυχος έσπασε το αριστερό του χέρι στο ύψος του καρπού. Ανεβασμένοι οι Αετοί καταφέρανε άλλο ένα γκολ με το Χύκα που αφού πήρε τη μπάλα από τον Χύσα μετά από μακρινή και υψηλή πάσα, με το αριστερό δεν άφησε κανένα περιθώριο αντίδρασης στο τερματοφύλακα και έγραψε το όνομα του δίπλα στο 1-3 στο 21`. Οι σχεδόν έξαλλοι πανηγυρισμοί των Αετών γρήγορα σταμάτησαν όταν τα παιδιά συνειδητοποίησαν το σοβαρό τραυματισμό του Μιλλόσι που μάλλον θα μας λείψει για τους επόμενους κρίσιμους αγώνες. Τελικά όσους τραυματισμούς δεν είχαμε όλα αυτά τα χρόνια με τους μικρούς μας η μοίρα μας τα φύλαξε για φέτος... Τι να πω; Ας μας ξεματιάσει κάποιος..
Και σε αυτή την εικοσάλεπτη αναμέτρηση οι Αετοί ήταν ελαφρώς καλύτεροι αλλά το γκολ άργησε να μπει. Ο Γρούτσος που μετά από αλλαγές που έκανε ο κος Αγγελάκης, με εντολή του βγήκε μπροστά δέχτηκε μία μπάλα από τον Χύκα και εκτέλεσε εύστοχα στο 12`. Δεν άργησε η απάντηση των αντιπάλων για το 1-1 στο 15`. Δεν είχε πει η ομάδα μας όμως την τελευταία λέξη. Ο Μιλλόσι βρέθηκε με την μπάλα μπροστά από τον τέρμα και έγραψε το 1-2 στο 17`. Τους πανηγυρισμούς για αυτό το γκολ επισκίασε ο τραυματισμός του σκόρερ που έπεσε άτσαλα μετά από το γκολ και δύστυχος έσπασε το αριστερό του χέρι στο ύψος του καρπού. Ανεβασμένοι οι Αετοί καταφέρανε άλλο ένα γκολ με το Χύκα που αφού πήρε τη μπάλα από τον Χύσα μετά από μακρινή και υψηλή πάσα, με το αριστερό δεν άφησε κανένα περιθώριο αντίδρασης στο τερματοφύλακα και έγραψε το όνομα του δίπλα στο 1-3 στο 21`. Οι σχεδόν έξαλλοι πανηγυρισμοί των Αετών γρήγορα σταμάτησαν όταν τα παιδιά συνειδητοποίησαν το σοβαρό τραυματισμό του Μιλλόσι που μάλλον θα μας λείψει για τους επόμενους κρίσιμους αγώνες. Τελικά όσους τραυματισμούς δεν είχαμε όλα αυτά τα χρόνια με τους μικρούς μας η μοίρα μας τα φύλαξε για φέτος... Τι να πω; Ας μας ξεματιάσει κάποιος..
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου