Με κατοχή μπάλας
και πολλά χαμένα τετ α τετ, η ομάδα νίκησε στο πρώτο παιχνίδι του
Πασχαλινού τουρνουά την αντίστοιχη της Δάφνης Παλαιού Φαλήρου με σκορ 1-2. Το σκορ άνοιξε ο Καβάκος με πλασέ ύστερα από όμορφη συνεργασία με
το Μούχλα στο 13`. Το δύο μηδέν έκανε ο
Τσελέντης με κοντινή κεφαλιά ύστερα από άψογη εκτέλεση κόρνερ του Χύκα στο 21`.
Το ημίχρονο έληξε με τα παιδιά μας να ελέγχουν ρυθμό και κατοχή μπάλας.
Στο δεύτερο ημίχρονο οι αντίπαλοι ανέβασαν ρυθμούς, πίεσαν ψηλά και
κατάφεραν να μειώσουν στο 44` με ένα τυχερό μακρινό σουτ. Με τελικό απολογισμό
10-1 σε τελικές, παραλίγο να ισχύσει ο νόμος του ποδοσφαίρου. Παρόλα
αυτά τα παιδιά έδειξαν συγκεντρωμένα και σημείωσαν άλλη μία νίκη στο
παλμαρέ τους. Ραντεβού αύριο την ίδια ώρα....
***
Την δεύτερη αναμέτρηση του Πασχαλινού τουρνουά έδωσε σήμερα η ομάδα μας
με αντίπαλο την ομάδα coerver. Μία αναμέτρηση που άφησε ικανοποιημένους
όλους εμάς που την παρακολουθήσαμε από κοντά, αφού μέχρι το τελευταίο
λεπτό το σκορ ήταν αμφίρροπο. Για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα ο Αετός με
σωρεία ευκαιριών, είτε με μακρινά σουτ, είτε με κοντινά πλασέ, κατάφερε
να πάρει μία αγχωτική νίκη αντί για μία εύκολη επικράτηση. Παρόλα αυτά
και οι δύο ομάδες έδειξαν ότι μπορούν να παίξουν σε ανταγωνιστικό
επίπεδο. Το γκολ σημειώθηκε στο δεύτερο ημίχρονο (48`), όταν από γέμισμα στην
περιοχή και μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες να σπρώξουμε τη μπάλα στα
δίχτυα, με γυριστό σουτ του Μούχλα το σκορ έγινε 1-0. Το αποτέλεσμα
αυτό εξασφαλίζει και τη συμμετοχή της ομάδας στον τελικό του τουρνουά...
***
Πασχαλινό τουρνουά, πράξη τρίτη. Αντίπαλος αυτή τη φορά η ομάδα του ΑΟ
Περιστερίου. Μία ακόμα νίκη για την ομάδα μας που ήρθε απλά για να
επιβεβαιώσει την ανωτερότητα των παικτών μας. Μία νίκη καρμπόν με τις
προηγούμενες, με μία ομάδα που έδειξε ότι μπορεί να παίξει με κατοχή,
όρεξη και διάθεση για καλό ποδόσφαιρο. Και αν τα τρία γκολ που πετύχαμε
και άλλα τόσα που χάσαμε δείχνουν ικανά για μια εύκολη επικράτηση,
υπάρχει κάτι το οποίο, (κατά την προσωπική μου άποψη), ήταν και
το μεγαλύτερο κέρδος. Το κλίμα της ομάδας δείχνει εξαιρετικό. Όμορφο
ποδόσφαιρο, ομαδικές συνεργασίες, οι παίχτες χαίρονται και πανηγυρίζουν.
Χωρίς άγχος δείχνουν να απολαμβάνουν τη διαδρομή για μία ακόμα
κατάκτηση τίτλου.
Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, δύο συνεργασίες και δύο ατομικές προσπάθειες καθόρισαν το τελικό σκορ. Επέλαση του Μούχλα από δεξιά, πάσα στον Καβάκο και 1-0. Επέλαση του Καβάκου πάλι από δεξιά, πάσα στον κενό χώρο στον Μιλιώρη και 2-0. Το σκορ έκλεισε με το δεύτερο προσωπικό γκολ του Καβάκου, που ξεκινώντας από το κέντρο, πέρασε όλη την άμυνα και πλάσαρε υποδειγματικά. Και το κερασάκι μπήκε στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, όταν ο διαιτητής σφύριξε πέναλτι και ο τερματοφύλακας του Αετού Σπανός στην πρώτη του παρουσία στο τουρνουά, απέκρουσε στέλνοντας όλη την ομάδα να πέσει πάνω του να τον συγχαρεί.
Υπομονή λοιπόν μέχρι αύριο, το μενού έχει τελικό....
Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, δύο συνεργασίες και δύο ατομικές προσπάθειες καθόρισαν το τελικό σκορ. Επέλαση του Μούχλα από δεξιά, πάσα στον Καβάκο και 1-0. Επέλαση του Καβάκου πάλι από δεξιά, πάσα στον κενό χώρο στον Μιλιώρη και 2-0. Το σκορ έκλεισε με το δεύτερο προσωπικό γκολ του Καβάκου, που ξεκινώντας από το κέντρο, πέρασε όλη την άμυνα και πλάσαρε υποδειγματικά. Και το κερασάκι μπήκε στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, όταν ο διαιτητής σφύριξε πέναλτι και ο τερματοφύλακας του Αετού Σπανός στην πρώτη του παρουσία στο τουρνουά, απέκρουσε στέλνοντας όλη την ομάδα να πέσει πάνω του να τον συγχαρεί.
Υπομονή λοιπόν μέχρι αύριο, το μενού έχει τελικό....
***
Πασχαλινό τουρνουά 2019. Στάση τέταρτη και τελευταία. Τελικός. Η αξία
του αντιπάλου δίνει δόξα στο νικητή. Αντίπαλος η Αγία Ελεούσα. Ομάδα
δουλεμένη, σφιχτή, ανταγωνίσιμη.
Ε και? Τι κι αν η θεά τύχη μας γύρισε την πλάτη επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του πρωταθλητή στις χαμένες ευκαιρίες. Τι κι αν ένα δύο φορές ο διαιτητής έχασε οριακές φάσεις για να κλειδώσουμε το αποτέλεσμα όταν προηγούμασταν. Τι κι αν ο αντίπαλος είχε τριπλάσιες αλλαγές και έπαιξε ξεκούραστος δύο ημίχρονα. Τι κι αν το γκολ της ισοφάρισης ήρθε στα τελευταία λεπτά και έστειλε την ψυχολογία στα τάρταρα. Από ό,τι συνέβη σήμερα, τίποτα δεν έγινε στην τύχη. Η άμυνα δούλεψε με μεθοδικότητα, τα χαφ ακόμα τρέχουν και μαρκάρουν, η επίθεση πίεσε ψηλά. Στο πρώτο ημίχρονο, η γνωστή πλέον τακτική, πίεση – κυκλοφορία – ευκαιρίες… Φωνές από τον πάγκο, εμψύχωση από την εξέδρα. Με ένα ωραίο συνδυασμό στο κέντρο, η μπάλα στα πόδια του Ζώγα, κάθετη στον κενό χώρο, και ο συνήθης ύποπτος Καβάκος κρεμάει από μακριά τον αντίπαλο τερματοφύλακα… 0-1 στο 15`. Στην επανάληψη αλλαγή σκηνικού. Ο αντίπαλος το πάνω χέρι, με ομάδα ξεκούραστη μας έτρεχε σε όλο το γήπεδο. Τα παιδιά μας όμως εκεί. Έκλεισαν χώρους, κέρδισαν κόντρες, έκαναν τριγωνάκια και παραλίγο να διπλασιάσουμε τα γκολ αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί. Και αφού η τύχη δεν βοήθησε να καθαρίσουμε το παιχνίδι, ίσχυσε αυτήν την φορά ο νόμος του ποδοσφαίρου. Σουτ στο δοκάρι, για την Αγία Ελεούσα, επαναφορά και σουτ με απόκρουση του Σπανού, επαναφορά και απόκρουση από Μανικιώτη, επαναφορά και... γκολ στο 55`! Κι όλα αυτά στα τελευταία λεπτά του παιχνιδιού, τη χειρότερη στιγμή. Είχαμε αρχίσει να αγκαλιάζουμε το κύπελλο και οι αντίπαλοι βάλθηκαν να μας το κλέψουν μέσα από τα χέρια μας. Η ομάδα όμως έβγαλε μέταλλο, δε λύγισε, δεν έσκυψε το κεφάλι και αντέδρασε με όλες τις δυνάμεις της. Και κατάφερε να φτάσει το παιχνίδι στο τέλος. Τελευταίο σφύριγμα και λήξη του παιχνιδιού.
Κύριοι ετοιμαστείτε για πέναλτι. Οι μεγάλες ομάδες πρέπει να είναι και τυχερές. Και τα πέναλτι είναι και θέμα τύχης. Και η τύχη μας έκλεισε το μάτι, αφού φάνηκε ότι η ομάδα μας έδειξε πιο έμπειρη στη διαδικασία. Ευστοχήσαμε και αστοχήσαμε, σημασία δεν έχει ποιος το έβαλε ή το έχασε, σημασία έχει ότι στο τέλος η παρουσία του Σπανού κάτω από τα δοκάρια μπέρδεψε τον αντίπαλο και έχασε το τελευταίο του σουτ, ενώ αντίστοιχα τα πόδια του Μιλιώρη στο αντίστοιχο δικό μας πέναλτι, έστειλαν την ομάδα να πανηγυρίζει στο κέντρο του γηπέδου. Δεκατρείς παίχτες καμικάζι και προπονητής μια αγκαλιά. Κύπελλο στα χέρια, μετάλλια στα στήθια, και η ιστορία συνεχίζεται….
Καλή Ανάσταση σε όλα τα παιδιά και τις οικογένειές τους!!!!
Ε και? Τι κι αν η θεά τύχη μας γύρισε την πλάτη επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του πρωταθλητή στις χαμένες ευκαιρίες. Τι κι αν ένα δύο φορές ο διαιτητής έχασε οριακές φάσεις για να κλειδώσουμε το αποτέλεσμα όταν προηγούμασταν. Τι κι αν ο αντίπαλος είχε τριπλάσιες αλλαγές και έπαιξε ξεκούραστος δύο ημίχρονα. Τι κι αν το γκολ της ισοφάρισης ήρθε στα τελευταία λεπτά και έστειλε την ψυχολογία στα τάρταρα. Από ό,τι συνέβη σήμερα, τίποτα δεν έγινε στην τύχη. Η άμυνα δούλεψε με μεθοδικότητα, τα χαφ ακόμα τρέχουν και μαρκάρουν, η επίθεση πίεσε ψηλά. Στο πρώτο ημίχρονο, η γνωστή πλέον τακτική, πίεση – κυκλοφορία – ευκαιρίες… Φωνές από τον πάγκο, εμψύχωση από την εξέδρα. Με ένα ωραίο συνδυασμό στο κέντρο, η μπάλα στα πόδια του Ζώγα, κάθετη στον κενό χώρο, και ο συνήθης ύποπτος Καβάκος κρεμάει από μακριά τον αντίπαλο τερματοφύλακα… 0-1 στο 15`. Στην επανάληψη αλλαγή σκηνικού. Ο αντίπαλος το πάνω χέρι, με ομάδα ξεκούραστη μας έτρεχε σε όλο το γήπεδο. Τα παιδιά μας όμως εκεί. Έκλεισαν χώρους, κέρδισαν κόντρες, έκαναν τριγωνάκια και παραλίγο να διπλασιάσουμε τα γκολ αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί. Και αφού η τύχη δεν βοήθησε να καθαρίσουμε το παιχνίδι, ίσχυσε αυτήν την φορά ο νόμος του ποδοσφαίρου. Σουτ στο δοκάρι, για την Αγία Ελεούσα, επαναφορά και σουτ με απόκρουση του Σπανού, επαναφορά και απόκρουση από Μανικιώτη, επαναφορά και... γκολ στο 55`! Κι όλα αυτά στα τελευταία λεπτά του παιχνιδιού, τη χειρότερη στιγμή. Είχαμε αρχίσει να αγκαλιάζουμε το κύπελλο και οι αντίπαλοι βάλθηκαν να μας το κλέψουν μέσα από τα χέρια μας. Η ομάδα όμως έβγαλε μέταλλο, δε λύγισε, δεν έσκυψε το κεφάλι και αντέδρασε με όλες τις δυνάμεις της. Και κατάφερε να φτάσει το παιχνίδι στο τέλος. Τελευταίο σφύριγμα και λήξη του παιχνιδιού.
Κύριοι ετοιμαστείτε για πέναλτι. Οι μεγάλες ομάδες πρέπει να είναι και τυχερές. Και τα πέναλτι είναι και θέμα τύχης. Και η τύχη μας έκλεισε το μάτι, αφού φάνηκε ότι η ομάδα μας έδειξε πιο έμπειρη στη διαδικασία. Ευστοχήσαμε και αστοχήσαμε, σημασία δεν έχει ποιος το έβαλε ή το έχασε, σημασία έχει ότι στο τέλος η παρουσία του Σπανού κάτω από τα δοκάρια μπέρδεψε τον αντίπαλο και έχασε το τελευταίο του σουτ, ενώ αντίστοιχα τα πόδια του Μιλιώρη στο αντίστοιχο δικό μας πέναλτι, έστειλαν την ομάδα να πανηγυρίζει στο κέντρο του γηπέδου. Δεκατρείς παίχτες καμικάζι και προπονητής μια αγκαλιά. Κύπελλο στα χέρια, μετάλλια στα στήθια, και η ιστορία συνεχίζεται….
Καλή Ανάσταση σε όλα τα παιδιά και τις οικογένειές τους!!!!
(ρεπορτάζ για τους 20 ΑΕΤΟΣ 06 ο κος. Θ. Πάλλης)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου