20AETOS06 20 ΑΕΤΟΣ 06: Σαν γονιός και όχι σαν προπονητής!

Παρασκευή 20 Μαΐου 2016

Σαν γονιός και όχι σαν προπονητής!


Όταν μου ζητήθηκε να γράψω ένα άρθρο σκέφτηκα να γράψω κάτι που ίσως βοηθούσε κάποιους γονείς που θα το διαβάσουν προσεκτικά και θα εμπιστευτούν την πείρα μου με 2 αγόρια που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και βρίσκονται στο πτυχίο της γυμναστικής ακαδημίας...
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ εάν γράψατε τα παιδιά σας στο ποδόσφαιρο γιατί πιστεύεται οτι είναι ταλέντα ή γιατί θέλετε να ασχοληθούν με το αθλητισμό μέσα απο το ποδόσφαιρο που αγαπά το παιδί σας; -Είναι μια ερώτηση που πρέπει να απαντήσετε με ειλικρίνεια στον εαυτό σας γιατί απο αυτή εξαρτάτε η πορεία του παιδιού σας! Θα σας δώσω τη δική μου απάντηση και εσείς βγάλτε τα συμπεράσματα σας!

Για μένα κύριος σκοπός ήταν ΜΟΝΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ!!! Tα έγραψα για να ασχοληθούν με τον αθλητισμό μέσα από τη μπάλα που αγαπούσαν. Ήξεραν οτι εάν κάτι δεν θα πήγαινε καλά στο σχολείο η μπάλα θα σταματούσε. Τα παιδιά, επειδή αγαπούσαν τη μπάλα, φρόντιζαν να είναι εντάξει στο σχολείο!
Επειδή δεν τους ήθελα ποδοσφαιριστές (και το εννοούσα) δεν ασχολήθηκα ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ εάν θα παίξουν αν θα μπουν αλλαγή γιατί δεν έπαιξαν και όλα αυτά που απασχολούν τους περισσότερους γονείς! Αυτό έκανε καλό σε μένα γιατί δεν είχα αγχος, και καλό στα παιδια γιατί "δεν τους ζάλιζα" -οπως είπαν λίγα χρόνια μετά! Δεν κάναμε ποτέ κριτική αγώνα στο σπίτι μα Ποτέ η κριτική του στίλ: "μπράβο στη νίκη", "δεν πειράζει σήμερα παίξανε καλύτερα οι αντίπαλοι"..κτλ,  γινόταν στο γήπεδο με το τέλος του αγώνα και τελείωνε εκεί! Μεχρι τώρα που σας γράφω δεν εχω ακούσει τα παιδιά μου να λένε κατί είτε αρνητικό είτε θετικό για συμπαίκτη τους μετά από αγώνα, και αν πουμε κατι εμείς, βάζουν τις φψνές!
Ειχα πάντα εμπιστοσύνη στους προπόνητές τους. Για το μόνο που τους ενοχλούσα μια φορά το μήνα, ήταν αν είναι καλά παιδιά και αν δημιουργουν κάποιο πρόβλημα!
Οι όποιες ενστάσεις μου με τη διοίκηση αφορούσαν οργανωτικά θέματα και πάντα φρόντιζα να ζητώ συνέλευση γονέων και να λέω τα προβήματα χωρίς φόβο και με πάθος! Αυτό που οι περισσότεροι λένε κατιδίαν και μεταξύ τους, και δεν μιλούν σε συνέλευση δεν το κατάλαβα ποτέ. Πλήρωνα και ήθελα το καλύτερο για τα παιδιά μου από ρουχισμό μέχρι όργάνωση!
Σε αυτό οφείλω να παραδεχτώ ότι η διοίκηση του ΑΕΤΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ έκανε  πάντα  ότι  ζητούσα!  Τέλος ακόμη και αν θεωρείτε ότι τα παιδιά σας είναι οι νέοι Μαραντόνα, Ρονάλντο και ξέρω εγώ ποιος άλλος κρατήστετο μέσα σας γιατί σε αντίθετη περίπτωση κάνετε κακό μόνο στο παιδί σας τρέφοντας του αυταπάτες που γρήγορα δεν επαλιθεύοντε και παρατά και την μπάλα μα πάνω από όλα τον αθλητισμό! Αφήστε ελεύθερα τα παιδιά σας να γευτούν μονα τους τη νίκη την ήττα θα βρουν το δρόμο τους αν αγαπούν τη μπάλα μέσα από σωστά μονοπάτια και μέσα από ευγενή άμιλλα ενδιαφερθήτε να έχουν μόνο  ΗΘΟΣ και στηρίξτε τα με το να είστε δίπλα σαν ΓΟΝΙΟΣ και όχι σαν ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ!
Μία συμβουλή και στις διοικήσεις: καλή ακαδημία δεν είναι αυτή που έχει πολλά παιδιά, καλή ακαδημία είναι αυτή που προωθεί τα δικά της παιδιά!
Ο ΑΕΤΟΣ το ξέρει και πρεπει να συνεχισει ΈΤΣΙ!
Εύχομαι να βοήθησα και να συνεχίσω να βοηθάω.
Θα σας εκμυστηρευτώ ότι αγχώθηκα μόνο όταν χτυπούσαν τα παιδιά αλλά και τώρα που παίζουν σε άλλη κατηγορία. Στις ακαδημίες και στη μικτή ποτέ! Εύχομαι τα καλύτερα στα παιδιά σας!


  Γράφει για τον 20 ΑΕΤΟΣ 06 η κα ΛΕΝΑ ΡΗΓΑΤΟΥ!
Η κα Λένα είναι η μητέρα των Νίκο και Γιώργο Μάναλη που μεγάλωσαν στον Αετό Κορυδαλλού!

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου