20AETOS06 20 ΑΕΤΟΣ 06: ΑΕΤΟΣ 1-1 ΔΑΦΝΗ Π. ΦΑΛΙΡΟΥ (2-5 ΠΕΝ)

Κυριακή 2 Αυγούστου 2015

ΑΕΤΟΣ 1-1 ΔΑΦΝΗ Π. ΦΑΛΙΡΟΥ (2-5 ΠΕΝ)

Η ''ΔΑΦΝΗ Π. ΦΑΛΙΡΟΥ'' σήμερα έπαιξε με ένα παίχτη παραπανίσιο! Σε όλο το αγώνα, η βοήθεια του ανεκτίμητη για τους μικρούς φαληριώτες! Έπαιζε συνέχεια πλάτη προς τους αετούς, και στο τέλος, στην εκτέλεση των πέναλτι, χαμογέλασε και πάλι στους αντίπαλους μας. Χωρίς την παραμικρή πρόθεση να μειώσω τη μεγάλη προσπάθεια τον αντίπαλον μας, για την όπια αξίζουν συγχαρητήρια, οι αετοί ήταν πολύ άτυχοι για πάνω από 50 λεπτά, αν αφαιρέσουμε φυσικά το 11` που ο Παρασκευάς(60) σημειώσε το 1-0. Δυστυχώς ώμος, η χαρά δεν πρόλαβε ούτε καν να ''ανεβάσει'' τους μίκρους, γιατί η Δάφνη άμεσος βρήκε το σωστό διάδρομο προς το δίχτυ του Κώστα(1) με των Παίχτη(19) το 1-1 στο 12`. Προς την εστία οι αετοί κλότσησαν 26 φορές τη μπάλα, με πρωτοπόρο το Νίκο(11) με 7 φορές, και οι φαληριώτες 17 φορές! Όλα τα παιδιά που έπαιξαν ήταν πολύ καλοί, και ελπίζω να συμφωνήσετε μαζί μου, ότι ο Κώστας(55) ήταν σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση, κράτησε στην άμυνα αρκετά καλά δίνοντας την ευκαιρία στον Παρασκευά(60) να επιχειρήσει λίγο πιο προωθημένα. Σε αριθμούς αρκετά ισορροπημένος αγώνας, εμείς δε, που το είδαμε, θα θέλαμε να μην ήταν τόσο άτυχοι οι μικροί μας. Από κει και πέρα, γίναμε μάρτυρες μίας απίστευτα μεγάλης αγωνίας.., βλέποντας ότι τα χρονικά περιθώρια στένευαν.., ότι η τύχη (ο παραπανίσιο παίχτης τους) δεν έλεγε να τους εγκαταλείπει για τίποτα και με τίποτα.., ότι οι φαληριώτες έδειχναν σχεδόν ικανοποιημένοι με το φτωχό 1-1, που εδώ που τα λέμε, δεν τους έπεφτε και λίγο μετά από το 8-3 της προηγούμενης συνάντησης των δυο ομάδων.., θυμηθήκαμε κάπνισμα , υπογλώσσια , ξεματιάσματα  κτλ. Θα ήταν ευχή όλον μας, μέχρι τη δεύτερη μας συνάντηση, να μην είμαστε εμείς αυτοί που ακολουθούμε, άλλα.... κανένας, μα κανένας δεν μας το αρνήθηκε το ρόλο του πρωταγωνιστού, στο χέρι μας είναι να το δουλέψουμε στο γήπεδο, άλλα κύριος να το βάλουμε στο μυαλό μας, ότι αυτός ο ρόλος είναι για μας, και να παλέψουμε για αυτό, να παλέψουμε ώστε να χωνέψουμε ότι αυτά τα δάκρυα των παιδιών στο τέλος θα μπορούσαν να μην είναι απογοήτευσης αλά χαράς ! Μακάρι ο Μούτσας να είχε την ευχέρεια να έβαζε να παίξουν όλα τα παιδιά, μακάρι να τα καταφέρουν όλοι τους, και μεις μαζί!
Σάββατο, 27 Απριλίου 2013 στις 5:48 μ.μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου